Onrealistische gehaltes of echt haalbaar?

En weer staat de RVO op de stoep, of ze mestboekhouding mogen inzien. Veehouders worden tegenwoordig nauwlettend in de gaten gehouden. Want wat is er tegenwoordig veel haalbaar. Met mestscheiding worden gehaltes in de mest gehaald waardoor de RVO zich toch steeds weer achter haar oren krabt. Het is dan ook zaak dat er kan worden aangetoond dat deze cijfers kloppen en dat er met de huidige technieken veel haalbaar is. Zo zorgt mestscheiding er voor dat er geconcentreerd fosfaat kan worden afgezet. Maar met extra voor en na bewerking tijdens het scheiden blijkt nog veel meer te halen. Natuurlijke scheiding vooraf, bezinking, herscheiden en dan ook nog nadrogen in de zon. Hiermee worden gehaltes gehaald die elke keer weer die vraag naar voren haalt: ‘onrealistisch of echt haalbaar’?

Alles wordt in het teken gezet om de mestafzetkosten te drukken want de kostprijs in Nederland ligt al zo hoog. En het is nou eenmaal efficiënter mest met hoge gehaltes af te zetten in plaats van water. Met gehaltes van 15 g/kg in de dikke fractie van witvlees kalveren mest na scheiden met een Keydollar DryBed zien we direct dat mestscheiding zijn vruchten afwerpt. Ook bij varkensmest, en zeugenmest in het bijzonder, worden er gehaltes bereikt van rond de 15 g/kg. Toch zijn er maar weinig veehouders die hiermee naar buiten komen want wie gelooft hen nu nog? Onze perschroef mestscheiders zijn in staat werkelijke hoge gehaltes in de dikke fractie te halen, helemaal als we op het klant bedrijf in staat zijn dit samen toe te passen met bezinking. Onze scheiders halen dan ook het fijne fosfaat naar de dikke fractie. Het is dan ook zaak dat dit soort gehaltes begrepen worden. Veehouders zijn geen criminelen maar ondernemers die elke kans aangrijpen om hun hoofd boven water te houden. Als ze dat doen met eenvoudige vernieuwende technieken, moet daarvoor altijd ruimte zijn. De praktijk toont aan dat de theorie over persschroeven niet meer altijd klopt!